Symfonia C-dur op. 11 została skomponowana w latach1804–1805. Utwór zadedykowany został Wojciechowi Bogusławskiemu. Jest jednym z ośmiu zachowanych utworów tego gatunku i dziełem, w którym mocno do głosu dochodzą tematy polskiego folkloru. 
Zdaniem Aliny Nowak-Romanowicz, najsilniejsze wpływy polskiej muzyki ludowej można odnaleźć w części Menuetto oraz w części finałowej. W menuecie pojawiają się rytmy mazurkowe. 

Podobny środek zastosował Elsner w Septecie z około 1830 roku (analogiczne zastosowanie rytmów mazurka można odnaleźć w utworach uczniów Elsnera – w Kwartecie op. 8 i Symfonii op. 15 Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego oraz w Sonacie c-moll op. 4 Fryderyka Chopina), natomiast w Rondzie pojawia się refren/temat o rytmach krakowiaka, który – podobnie do refrenu z Ronda à la Krakowiak – jest wyraźnym nawiązaniem do arii z pierwszego aktu Krakowiaków i Górali Jana Stefaniego.